Najem w spółce cichej – NSA: to nie pożyczka, tylko odrębna konstrukcja inwestycyjna

Sąd Naczelny Administracyjny w wyroku z dnia 6 maja 2026 r., sygn. II FSK 890/23, orzekł, że inwestowanie na podstawie umowy spółki cichej nie może być automatycznie traktowane jako udzielenie pożyczki. Sprawa dotyczyła kwalifikacji podatkowej świadczenia dokonywanego w ramach tego nietypowego stosunku umownego.

NSA wskazał, że sama forma prawna umowy nie przesądza o jej kwalifikacji podatkowej. Decydujące znaczenie ma rzeczywisty charakter relacji pomiędzy stronami oraz ekonomiczna treść umowy, a nie jej nazwa czy konstrukcja formalna. W konsekwencji sąd zakwestionował automatyczne utożsamianie wkładu w spółce cichej z finansowaniem dłużnym w postaci pożyczki, podkreślając konieczność każdorazowej analizy konkretnego stanu faktycznego.

Sprawa ma istotne znaczenie praktyczne, ponieważ spółka cicha jest konstrukcją nietypową i nieuregulowaną wprost w Kodeksie cywilnym, co w przeszłości prowadziło do rozbieżności interpretacyjnych co do jej skutków podatkowych.

Podstawa prawna: Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 maja 2026 r., sygn. II FSK 890/23